Wystawy Dziedzictwo 2016

1. „Elizeum - podziemny salon księcia, dla przyjaciół i pięknych pań”; Biuro Stołecznego Konserwatora Zabytków

Elizeum to podziemna, ceglana rotunda usytuowana w stoku skarpy wiślanej. Pawilon ten wchodził w skład kompleksu ogrodu sentymentalnego „Na Książęcem” (obecnie Park im. Marszałka Rydza-Śmigłego przy ul. Książęcej w Warszawie) założonego przez podkomorzego Kazimierza Poniatowskiego (1721-1800), brata króla Stanisława Augusta.

Elizeum zostało wybudowane w latach 1776–1778 według projektu wybitnego architekta Szymona Bogumiła Zuga i jest unikatowym obiektem zabytkowym w skali europejskiej. Podziemny, kopułowy salon, tylko kilkanaście lat cieszył się świetnością oficjalnego użytkowania i budził podziw współczesnych. Później utracił swą funkcję i na nieomal dwa stulecia został zapomniany.

O dziejach księcia Kazimierza Poniatowskiego, o projektach architektonicznych i ich autorze, o dziejach Elizeum, ogrodu wokół niego oraz o skomplikowanej problematyce konserwatorskiej tego zabytku jest ta wystawa.

    

2. „Drewniane cerkwie w polskim i ukraińskim regionie Karpat"; Narodowy Instytut Dziedzictwa  

Wystawa „Drewniane cerkwie w polskim i ukraińskim regionie Karpat” prezentuje obiekty nominowane do wpisu na Listę Światowego Dziedzictwa jako wpis transgraniczny Polski i Ukrainy. Prezentowane drewniane cerkwie położone są w Karpatach, na terenie Polski i Ukrainy, a dokładniej w graniczących ze sobą częściach wschodnich i zachodnich Karpat Zewnętrznych oraz Podgórza Karpackiego i jego północnych obrzeży. Cerkwie te można podzielić na 4 ukształtowane historyczne typy architektoniczne związane z etniczną regionalizacją terenu – halicki, huculski, bojkowski, łemkowski. Ich wspólne cechy to trójdzielność użytkowa wnętrza (babiniec, nawa, sanktuarium), zrębowa konstrukcja, drewniane pozorne kopuły przekrywające nawę, nawiązujące do ukształtowanego w Bizancjum wzorca świątyni oraz wieżowe dachy z namiotowymi lub cebulastymi hełmami.

   

3. „Drewniana architektura sakralna w Polsce” Narodowy Instytut Dziedzictwa

Wystawa „Drewniana architektura sakralna w Polsce”, ukazuje wielkość zasobu i jego różnorodność zarówno w sferze wyznaniowej (kościoły katolickie i protestanckie, cerkwie obrządku wschodniego, tatarskie meczety), jak i stylowej od obiektów o późnośredniowiecznym rodowodzie przez barokowe po obiekty z pocz. XX wieku.

   

4. Wystawa „A jednak jest Warszawa!!!"; Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych oraz Archiwum Państwowe w Warszawie

„A jednak jest Warszawa!!!” to wystawa plenerowa fotografii pochodzących z zasobu Archiwum Państwowego w Warszawie, Archiwum Akt Nowych, Narodowego Archiwum Cyfrowego oraz Instytutu Pamięci Narodowej. Ekspozycja, nawiązująca do 70. rocznicy zakończenia drugiej wojny światowej w Europie, koncentruje się na Warszawie. Przypomina kluczowe dla okupowanej stolicy wydarzenia drugiej wojny światowej, by następnie przybliżyć sytuację miasta i jego mieszkańców po ustaniu działań wojennych i w pierwszych latach odbudowy kraju ze zniszczeń wojennych.
Składa się z dwóch części. Część pierwsza opowiada o czasie wojny. Jej klimat zapowiadają pierwsze plansze — fotografia ministra spraw zagranicznych RP Józefa Becka, wygłaszającego 5 maja 1939 r. w sejmie exposé po zerwaniu przez Niemcy paktu o nieagresji, oraz tłumy warszawiaków słuchających jego słów: My w Polsce nie znamy pojęcia pokoju za wszelką cenę. Jest tylko jedna rzecz w życiu ludzi, narodów i państw, która jest bezcenną. Tą rzeczą jest honor.
Płonące budynki przy Krakowskim Przedmieściu w Warszawie we wrześniu 1939 r., podobnie jak fotografie żołnierzy niemieckich, czy to w wagonach ze swastykami, czy przemierzających konno w zwycięskiej defiladzie ulicę Marszałkowską, zwiastują grozę ponad pięcioletniej okupacji. Jest ona obecna na fotografii dzieci przyglądających się niemieckiemu wartownikowi, jest na zdjęciach pokazujących położenie ludności żydowskiej w Warszawie oraz powstańców warszawskich, którzy w sierpniu 1944 r. chwycili za broń, mając nadzieję, że nie będą walczyć dłużej niż dwa tygodnie, a wytrwali 63 dni. Wyłania się z gruzów zburzonych domów. I tych we wrześniu 1939 r. podczas oblężenia Warszawy, i tych niszczonych z premedytacją przez hitlerowców w ramach zemsty za powstanie warszawskie. Unosi się nad kolumnami uchodźców z powstańczej Warszawy opuszczających stolicę po kapitulacji powstania. Mało kto pamiętał wtedy ostatnie słowa jej przedwojennego prezydenta: Chciałem, by Warszawa była wielka. Wierzyłem, że wielką będzie…. I Warszawa jest wielka. Prędzej to nastąpiło, niż przypuszczałem.
Mało kto wierzył wówczas, w październiku 1944 r., że skazana na unicestwienie, kompletnie zniszczona i niemal starta z powierzchni ziemi, Warszawa powróci kiedykolwiek do życia. Stało się to prędzej niż przypuszczano. Temu okresowi w życiu stolicy poświęcona jest druga część wystawy. Tworzące ją zdjęcia oddają atmosferę pierwszych dni, miesięcy i lat bez działań wojennych. Pokazują, co pozostało po wojnie w Warszawie. Przypominają, jak w roku 1945 i 1946 wyglądało miasto — Starówka, Krakowskie Przedmieście, Nowy Świat, place Trzech Krzyży i Napoleona, kościoły św. Aleksandra i św. Krzyża, pałace Lubomirskich i Saski, zamek królewski….. Nie są one wyłącznie dokumentacją wojennych strat i zniszczeń, choć łączą je wszechobecne gruzy. Są przede wszystkim zapisem życia odradzającego się do życia miasta i powracających do niego jego mieszkańców, którzy poszukują noclegów, odgruzowują i odbudowują swoje miasto, robią zakupy i pragną zapomnieć o koszmarze niedawnej wojny, ciesząc się z każdego odbudowanego domu.

 

5. Wystawa "Nietypowe zbiory Centralnej  Biblioteki Wojskowej"; Centralna Biblioteka Wojskowa im. Marszałka Józefa Piłsudskiego

Na pytanie "Z czym kojarzy się Państwu biblioteka?", przeważnie pada odpowiedź "z książkami i czasopismami". Jednak specyficzną cechą bibliotek naukowych jest gromadzenie także innych materiałów bibliotecznych, które ze względu na formę i wyjątkowy charakter są wydzielane z księgozbioru, osobno magazynowane, opracowywane i udostępniane. Tego typu obiekty nazywamy zbiorami specjalnymi, a należą do nich m.in.: grafika, rękopisy, materiały kartograficzne, fotografie, nuty, dokumenty życia społecznego, stare druki, płyty, taśmy magnetofonowe. Źródłem tego działania jest przeszłość bibliotek, które były miejscem gromadzenia wszelkich zabytków dokumentacyjnych, nie tylko drukowanych.

W Centralnej Bibliotece Wojskowej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego obok tradycyjnego księgozbioru gromadzone są również tego typu materiały. Stanowią one zwykle część większych kolekcji generalskich i spuścizn po oficerach oraz żołnierzach Wojska Polskiego. Większość trafiła do Biblioteki w formie darów. Ekspozycja "Nietypowe zbiory Centralnej  Biblioteki Wojskowej" przybliża historyczne wydarzenia, nazwiska bohaterów, bitwy i zwycięstwa, a także niepowodzenia poprzez pamiątki z nimi związane. Wśród nich wyróżnić trzeba memorabilia z czasów powstań narodowych, pierwszej i drugiej wojny światowej oraz okresu międzywojennego. Prezentujemy m.in.: biżuterię patriotyczną, przedmioty codziennego użytku przeznaczone dla wojska, odznaczenia i odznaki wojskowe, broń i sprzęt wojskowy, a także zabytkowy projektor do przeglądania szklanych przeźroczy dokumentujących szlak Legionów Polskich oraz okulary stereoskopowe. Część obiektów poświęconych jest Marszałkowi Józefowi Piłsudskiemu, m.in. zegarek kieszonkowy i plakiety pamiątkowe.

Zgromadzone na wystawie obiekty są – w niektórych przypadkach – dziełami sztuki użytkowej, ale przede wszystkim żywym odbiciem ważnych dla Polski i Polaków wydarzeń.

   

6. Wystawa „Działalność Instytutu Konserwacji Zbiorów Bibliotecznych Biblioteki Narodowej”; Biblioteka Narodowa

Wystawa, jest prezentacją Instytutu Konserwacji Zbiorów Bibliotecznych, który powołany został w Bibliotece Narodowej, w 2015 roku na bazie działalności dotychczasowych komórek organizacyjnych, zajmujących się ochroną zbiorów Biblioteki Narodowej od 1929 roku. Konserwatorzy, historycy sztuki, mikrobiolodzy, chemicy i introligatorzy wykonują zsynchronizowane działania w stosunku do całego księgozbioru przechowywanego w Bibliotece Narodowej, ze szczególnym uwzględnieniem  narodowego zasobu bibliotecznego.

  1. Instytut wyznaczył sobie do realizacji następujące priorytety:
  2. Ochrona i przechowywanie materiałów bibliotecznych
  3. Profilaktyka ochrony materiałów bibliotecznych
  4. Odkwaszanie egzemplarzy pochodzących z okresu 150 lat (od połowy XIX w. do końca XX w.) i należących do Narodowego Zasobu Bibliotecznego
  5. Konserwacja wybranych obiektówPromowanie standardów i najlepszych praktyk konserwatorskich:
    - ekspertyzy konserwatorskie 
    - ochrona przez kopie: konserwatorskie i cyfrowe
    - edukacja (szkolenia wewnętrzne w BN, zewnętrzne: profilaktyka ochrony zbiorów,    ochrona fotografii itp. )
    - organizacja konferencji: prezentacja najnowszych osiągnięć nauki w służbie ochrony zbiorów i aktywizacja środowiska bibliotecznego.

Miejsce targów

Centrum Targowo-Kongresowe
ul. Marsa 56c, Warszawa

     Partner Strategiczny Ogólnopolskich
                 Dni Konserwatorskich

             

        Partner Główny Ogólnopolskich Dni
                     Konserwatorskich

   

             Partnerzy Ogólnopolskich Dni
                     Konserwatorskich

  

          

  

          

           

Copyright © 2017 MT Targi Polska SA Realizacja: Agencja interaktywna Intellect.pl